<B>Feiten</B><br> Belangrijkste reden van het verzoek van de COR voor een enquete is dat de Raad van Commissarissen (RvC) van Corus Nederland BV weigert akkoord te gaan met verkoop van de aluminiumdivisie aan het Franse Pechiney. Bij wijze van spoedmaatregel wil de moedermaatschappij dat de Nederlandse RvC voor een dag wordt geschorst, zodat in die periode de verkoop van de aluminiumdivisie kan worden doorgedrukt. Corus plc heeft verder te maken met verzet van de centrale ondernemingsraad (COR) van Corus Nederland BV. De COR heeft over de verkoop van de aluminiumdivisie negatief geadviseerd. Corus plc wil dat de Ondernemingskamer bepaalt dat de opschortingsperiode van artikel 25 lid 6 Wet op de ondernemingsraden (WOR) in dit geval niet geldt.<br><br> De reden dat Corus plc zoveel haast heeft is dat zij een fikse boete moet betalen aan Pechiney, als de overeenkomst tot overdracht van de aluminiumdivisie als gevolg van het verzet van de RvC en de COR niet op de destijds afgesproken datum kan plaatsvinden.<br><br> De belangrijkste reden waarom de RvC en de COR van Corus Nederland zich verzetten tegen de voorgenomen verkoop van de aluminiumdivisie is de vrees dat de opbrengst in zijn geheel naar Engeland verdwijnt, om de verliezen van de Engelse staalfabrieken van Corus af te dekken. COR en RvC willen dat dit geld wordt gebruikt voor investeringen in het Nederlandse bedrijf.<br><br> <B>Oordeel Ondernemingskamer</B><br> De Ondernemingskamer moet op één zitting een beslissing nemen over zeer uiteenlopende verzoeken. Het besluit over het verzoek om een onderzoek in te stellen naar het beleid van (de RvC van) Corus Nederland BV wordt voorlopig aangehouden. De Ondernemingskamer concentreert zich op het – vergaande – verzoek om onmiddellijke maatregelen te nemen. Dat verzoek wordt afgewezen. In de ogen van de OK heeft de RvC in redelijkheid tot zijn (afwijzend) oordeel kunnen komen. Dat betekent ook dat de OK geen aandacht meer hoeft te besteden aan de verzoeken van Corus plc om de opschortingstermijn van artikel 25 lid 6 WOR buiten werking te stellen.<br><br> <B>Aantekening</B><br> Een belangwekkende uitspraak, die veel aandacht in de (Engelse en Nederlandse) pers heeft gekregen. Kort gezegd gaat het hier om een botsing tussen het Engelse en het Nederlandse systeem van corporate governance: de vraag wie het uiteindelijk voor het zeggen heeft in een vennootschap en hoe de onderlinge verhoudingen tussen de verschillende betrokkenen (bestuur, toezichthouders, aandeelhouders, werknemers en eventuele andere partijen) geregeld is.<br><br> In de Engelse verhoudingen ligt de zeggenschap vérgaand bij de algemene vergadering van aandeelhouders. In het geval van een concern betekent dat: moeders wil is wet. In Nederland ligt dat iets anders. Anders dan in Engeland wordt ‘de vennootschap’ niet gezien als een verlengstuk van het (winststreven van) de aandeelhouders, maar als een institutie waarin verschillende belangen een rol spelen, waaronder dat van de werknemers. Dat verschil in benadering gaf in deze zaak uiteindelijk de doorslag. <br><br> <I>Uitspraak: Gerechtshof Amsterdam, OndernemingskamerGerechtshof Amsterdam, Ondernemingskamer, 13 maart 2003. JAR 2003/88</I> <P>Meer interessante en relevante jurisprudentie vindt u in <A href="http://www.kluwershop.nl/or/details.asp?pr=8569">Rechtspraak voor Medezeggenschap</A>.</P>