Zekerheden zijn er niet meer, klonk het afgelopen dinsdag toen handel en industrie elkaar troffen in Den Haag tijdens het Industributiediner. Corona, inflatie en de Oekraïne-oorlog drukken hun stempel op inkoopprijzen, die soms per dag veranderen. Leveranciers maken zich daar ook zorgen over.
Wie vroeger een prijs afsprak in een markt met schommelende grondstofprijzen, won soms wat extra marge als de prijzen daalden en de contracten met AH of Jumbo al waren getekend. Dat voordeel noemde een van de leveranciers dinsdag niet langer aanwezig bij een vast hoge grondstofprijs als die van tarwe. Retailers die inkopen spelen hierop in door flexibele prijzen in conctracten te zetten. Of ze zetten een bepaling in het contract dat met terugwerkende kracht wordt gekeken naar de daadwerkelijke prijzen.
‘Het is hectisch’, aldus een grote inkoper. ‘De prijzen veranderen bij de dag. En je weet nooit of de leverancier een spel speelt of dat het echt noodzakelijk is tegen een hogere prijs in te kopen.’
Het beeld dat oprijst, staat ver van de jaren negentig, toen Superunie keihard ging voor de laagste inkoopprijs. Een inkoper kon nog wel eens op de weg naar buiten wijzen naar de volgende leverancier en een geringschattende opmerking maken. ‘Kijk, moet ik nu met hem over een worstje praten.’ Macht tonen was het credo. Ook de uitdrukking aan de onderhandelingstafel of de leverancier de kamer via het raam of deur wilde verlaten viel wel eens als de prijs te hoog was.
En leerden ook dat samen aan oplossingen werken tegelijk betekende dat ze samen meer konden verdienen”
Deze week won Superunie echter de prijs voor ‘inkoopmanagement’, dat is dus een bedankje van de leveranciers voor meedenken en professionaliteit. Corona, inflatie en de Oekraïne-oorlog hebben daar zeker aan bijgedragen. Als inkoper en verkoper in de shit zitten moeten ze samen wel tot oplossingen komen. Met name corona en de eerste hamsterpiek betekenden een echte verandering. Inkoper en verkoper stonden zij aan zij een brand te blussen. Ze zetten alles op beschikbaarheid door bij-voorbeeld randassortiment te schrappen. Om dat probleem op te lossen moesten beide partijen zich meer dan ooit in de kaart laten kijken. Beide zagen ook meer de mens achter de functionaris. En leerden ook dat samen aan oplossingen werken tegelijk betekende dat ze samen meer konden verdienen. Het is met name binnen Superunie, met zijn zeer ervaren inkoopteam, een cultuuromslag geweest die overigens al ver voor corona werd ingezet.
Samenwerken is ook nodig omdat formules snakken naar meer onderscheid dan louter prijs. Het elkaar helpen bij uitdagingen, zoals online, hoort daarbij. Coca-Cola zette daar vol op in en kreeg een rapportcijfer boven de 9 van de supermarkten. Dat is ongekend. Het is de uitkomst van een keuze om niet prijs, maar kennis en advies centraal te stellen richting supers.
