De werknemer is sinds 13 september 2021 als junior accountmanager in dienst bij de werkgever. In de nacht van 20 op 21 september 2025 bezoekt hij collega X rond 3.30 uur thuis. Zij gaan een eindje rijden in de bedrijfsauto. Op een gegeven moment vindt seksueel contact met wederzijdse instemming plaats in de bedrijfsauto.

Daarna ontstaat in de auto een schermutseling, waarbij de werknemer X met de vlakke hand een klap geeft en haar vervolgens uit de auto zet. Hij filmt haar terwijl zij nagenoeg naakt buiten staat. Dan gooit hij haar haar kleren na en rijdt weg. X raakt gewond aan arm en knie. Ze alarmeert de politie en wordt later in een taxi naar huis gebracht.

Ontslag(en) op staande voet

Op 26 september 2025 aan het einde van de middag, spreekt een collega van de werknemer en X met twee directeuren van de onderneming. Hij geeft aan dat er tussen de werknemer en X een incident met fysiek geweld heeft plaatsgevonden. De directeuren spreken hierna op 29 september met X, de volgende dag met haar huisgenoot en tot slot ook met de werknemer.

Op 2 oktober 2025 krijgt de werknemer op staande voet ontslag. De ontslagbrief vermeldt het incident in de nacht van 20 op 21 september 2021 als een dringende reden voor ontslag op staande voet. Dit omdat de werknemer zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling van een collega en/of in elk geval zijn verplichtingen op grond van de arbeidsovereenkomst met de werkgever op "grovelijke wijze heeft veronachtzaamd". Opvallend is dat ook X op dezelfde datum op staande voet is ontslagen.

Werknemer start procedure kantonrechter

De werknemer start een procedure voor de kantonrechter waar hij wedertewerkstelling en (door)betaling van salaris verzoekt. Volgens de werknemer is het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig. Het incident is volgens hem wel gebeurd zoals in de ontslagbrief beschreven, maar in die brief ontbreekt een aantal relevante omstandigheden.

Zo was bij hem sprake van noodweer(exces). Hij is na het seksuele contact met X namelijk door haar aangevallen en daarbij gekrabd, geslagen, aan zijn haar getrokken, bespuugd en bijna gewurgd. Hij moest zichzelf dus verdedigen en heeft haar afgeweerd en uiteindelijk uit de auto gewerkt.

Een dringende reden ontbreekt volgens hem, ook omdat het incident buiten werktijd plaatsvond. Daarnaast is onvoldoende rekening gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden. Tot slot is hij van mening dat het ontslag niet onverwijld is gegeven.

Klap is mishandeling: dringende reden

De kantonrechter oordeelt dat ook gedragingen buiten werktijd een dringende reden voor ontslag kunnen opleveren. Het gedrag van de werknemer moet dan wel een duidelijk negatieve invloed hebben op diens functioneren, de goede naam van het bedrijf of de verhoudingen op de werkvloer.

De kantonrechter ziet, net als de werkgever, de klap in de auto als mishandeling. Ook al was er over en weer sprake van fysiek geweld.

De kantonrechter is van mening dat deze mishandeling een ontslag op staande voet rechtvaardigt. Het incident heeft namelijk tot onrust op de werkvloer geleid. Maar dat niet alleen, de werkgever geeft aan dat het incident een negatieve invloed heeft gehad op de goede naam van het bedrijf. Had de werkgever volstaan met het geven van een lichtere sanctie, dan zou hij daarmee het signaal afgeven dat fysiek geweld tussen collega's is toegestaan.

Voldaan aan eisen van onverwijldheid

De kantonrechter oordeelt dat de werkgever ook aan de eisen van onverwijldheid heeft voldaan. Een ontslag op staande voet is immers een laatste middel en moet niet lichtvaardig worden ingezet. Daarom is het begrijpelijk dat de werkgever niet alleen X, maar ook haar huisgenoot en de werknemer wilde horen.

Om onrust in het bedrijf te voorkomen, is ervoor gekozen de gesprekken aan het eind van de (werk)dag te laten plaatsvinden. Zo ook het gesprek met de huisgenoot van X en dat met de werknemer. Daardoor was dus pas op 1 oktober 2025 duidelijk wat er zich precies die betreffende nacht had afgespeeld. De werkgever is toen onmiddellijk overgegaan tot het verlenen van het ontslag.

De kantonrechter wijst het verzoek van de werknemer af, veroordeelt hem in de proceskosten en tot betaling van de gefixeerde vergoeding van € 6.400.

Let op

Mishandeling van een collega kan leiden tot ontslag op staande voet, ook buiten werktijd. Een ontslag op staande voet heeft ernstige gevolgen voor een werknemer, zoals niet in aanmerking komen voor een transitievergoeding en een WW-uitkering.

Bron: Kantonrechter Nijmegen, 27 februari 2026 - ECLI:NL:RBGEL:2026:2432